معاونت غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکي ايران
بيماري HIV( سندروم کمبود ايمني)
به گزارش روابط عمومي معاونت غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکي ايران: يکي از پرچالش ترين مسائل بهداشتي در جهان به ويژه در کشورهاي کم درآمد و فقير HIV مي باشد.
255241.mp3
بيماري HIV( سندروم کمبود ايمني)
![](./files/fdo/images/%d8%a7%db%8c%d8%af%d8%b2.jpg)
بيماري HIV( سندروم کمبود ايمني)
به گزارش روابط عمومي معاونت غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکي ايران: يکي از پرچالش ترين مسائل بهداشتي در جهان به ويژه در کشورهاي کم درآمد و فقير HIV مي باشد.
به گفته دکتر محمدي کارشناس واحد تحقيق و توسعه معاونت غذا و دارو دانشگاه ايران ابتلا به ويروس نقص ايمني انسان يا Human immunodeficiency virus ) که به اختصار HIVناميده ميشود موجب وخامت پيشرفت سيستم ايمني بدن مي شود و توانايي بدن براي دفع برخي از عفونت ها و ساير بيماري ها را کاهش مي دهد.ايدز يا (سندرم کمبود ايمني) به پيشرفته ترين مراحل عفونت اچ آي وي اشاره دارد.
دکتر محمدي عنوان کرد: با حمله ويروس HIV به ياختههاي حياتي دستگاه ايمني بدن منجر به مختل شدن کارکرد و ويران نمودن گونهاي از سلول هاي مسئول هماهنگي ايمني و درنهايت باعث نقص دستگاه ايمني بدن انسان ميشود که در مراحل پيشرفته به آن ايدز ميگويند. از زمان ورود HIV به بدن تا بروز ايدز ممکن است بين ? ماه تا ده سال يا حتي بيشتر به درازا بکشد. در اين مدت گرچه فرد به ظاهر سالم به نظر ميرسد، اما ممکن است ويروس از او به ديگران سرايت کند.
انتقال HIV عمدتاً از طريق آميزش جنسي محافظت نشده (بدون کاندوم مانند واژينال، مقعدي و حتي دهاني)، انتقال خون و محصولات خوني آلوده ، سرسوزن آلوده و از مادر به فرزند در طول بارداري، زايمان يا شيردهي صورت مي گيرد.
وي افزود: بعضي از مايعات بدن مانند بزاق و اشک قادر به انتقال HIV نيستند. آميزش جنسي امن و کنترل شده و استفاده از سرنگ ها و تجهيزات پزشکي يکبارمصرف استريل ، راه حل هايي براي جلوگيري از گسترش اين بيماري محسوب ميشوند. هيچ گونه درمان قطعي يا واکسن براي اين ويروس وجود ندارد. درمان ضدويروسي که اصطلاحاً آنتي رتروويروس ARV ناميده مي شود ميتواند تنها باعث کاهش دوره بيماري و اميد به زندگي نزديک به طبيعي گردد. درمان ضدويروسي خطر مرگ را به تعويق انداخته و عوارض ناشي از اين بيماري را کاهش ميدهد ليکن بسيار گران قيمت بوده و عوارض خاص خود را دارند.
ابتلا به اين ويروس شامل 3 مرحله اول است. ابتدا مرحله عفونت حاد است که در عرض 2 تا 4 هفته پس ازآلوده شدن و عفونت با ويروس اچ آي وي ، علائمي شبيه آنفولانزا بروز ميکند و ممکن است چند هفته طول بيانجامد و اين پاسخ طبيعي بدن به عفونت است. افراد مبتلا به عفونت حاد اغلب آگاه نيستند که آلوده شده اند و از اين رو براحتي بيماري رامنتقل مي کنند.
مرحله دوم مرحله" عفونت بدون علامت HIV " يا "عفونت مزمن HIV " است. در طي اين مرحله، ممکن است بيماري خود را نشان دهد ويا اينکه علائم بروز نکند. درافرادي که براي درمان HIV دارو مصرف نمي کنند، اين دوره مي تواند يک دهه يا بيشتر طول بکشد. احتمال دارد پيشرفت در اين مرحله در برخي افراد سريع تر باشد. افرادي که براي درمان بيماري ايدز دارو مصرف مي کنند، ممکن است براي چندين دهه در اين مرحله بمانند و چ آي وي را به ديگران نيزمنتقل کنند. در پايان اين مرحله، ويروس شروع به افزايش مي کند و تعداد سلول هاي ايمني رو به کاهش مي گذارد. ممکن است فرد مبتلا به علائمي مانند افزايش سطح ويروس در بدن شود و به سمت مرحله 3 که "سندروم کمبود ايمني" يا "ايدز" نام دارد پيشرفت نمايد.
ايدز فاجعه عفونت HIV است. سيستم ايمني بدن در اين مرحله بسيار آسيب ديده است و زمينه ابتلا به بيماري هاي فرصت طلبانه و جدي مانند سرطان ها فراهم است.
افراد مبتلا به ايدز بدون درمان معمولا حدود 3 سال زنده مي مانند. نشانه هاي رايج ايدز عبارتند از: لرز، تب، عرق، تورم غدد لنفاوي، ضعف و کاهش وزن.
: