به گزارش روابط عمومی معاونت غذا و دارو، دکتر محمدمهدی مجاهدیان با اشاره به رواج استفاده از داروهای کورتونی مانند دگزامتازون، پردنیزولون و بتامتازون برای درمان علائم سرماخوردگی و سرفه، اظهار کرد: کورتون‌های سیستمیک داروهایی مؤثر و مهم هستند که در بیماری‌ها و شرایط مشخص، از جمله تشدید حاد آسم و بیماری انسدادی مزمن ریه، کاربرد دارند؛ اما استفاده از آنها برای هر مورد سرفه یا عفونت تنفسی، رویکرد مناسبی نیست.

وی افزود: شواهد علمی نشان می‌دهد در بزرگسالان مبتلا به عفونت حاد دستگاه تنفسی بدون بیماری زمینه‌ای مانند آسم، مصرف دوره کوتاه پردنیزولون نیز تأثیری بر کاهش مدت سرفه یا شدت علائم نداشته است؛ بنابراین صرف وجود سرفه یا علائم سرماخوردگی، توجیهی برای مصرف کورتون محسوب نمی‌شود.

مجاهدیان ادامه داد: در بسیاری از عفونت‌های ویروسی ساده دستگاه تنفسی و برونشیت حاد بدون وجود بیماری زمینه‌ای، درمان باید بر اساس تشخیص و وضعیت بیمار انجام شود و تجویز روتین کورتون برای تسریع بهبودی توصیه نمی‌شود.

معاون غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی ایران با اشاره به تصور رایج درباره اثر سریع آمپول‌های کورتونی گفت: ممکن است کورتون در برخی افراد موجب کاهش موقت التهاب و بعضی علائم شود، اما این اثر به معنای از بین رفتن عامل بیماری نیست و نباید تجربه بهبود پس از یک تزریق، به مصرف مجدد و خودسرانه این دارو منجر شود.

وی با بیان اینکه کوتاه بودن دوره مصرف کورتون به معنای بی‌خطر بودن آن نیست، افزود: افزایش قند خون، اختلال خواب و تغییرات خلقی از جمله عوارضی هستند که ممکن است پس از مصرف کورتون رخ دهند. همچنین مصرف مکرر یا طولانی‌مدت این داروها می‌تواند با کاهش تراکم استخوان و افزایش خطر پوکی استخوان و شکستگی همراه باشد. از سوی دیگر، کورتون‌های سیستمیک ممکن است موجب ناراحتی‌های گوارشی شوند و در برخی افراد، به‌ویژه در صورت وجود عوامل خطر یا مصرف همزمان برخی داروها، خطر زخم و خونریزی گوارشی را افزایش دهند. از این رو، انتخاب دارو، مقدار مصرف و مدت درمان باید متناسب با شرایط هر بیمار باشد.

مجاهدیان درباره آنفلوآنزا نیز تأکید کرد: کورتون سیستمیک نباید برای درمان آنفلوآنزا یا عفونت‌های تنفسی ویروسی ساده تجویز شود؛ مگر اینکه بیمار به دلیل بیماری یا وضعیت پزشکی دیگری، اندیکاسیون مشخصی برای دریافت کورتون داشته باشد.

وی خاطرنشان کرد: این موضوع به معنای حذف کورتون از درمان نیست؛ بلکه هدف، جلوگیری از مصرف نابجا و تفکیک مواردی است که بیمار واقعاً به این دارو نیاز دارد از مواردی که مصرف آن صرفاً برای کاهش موقت علائم انجام می‌شود.

معاون غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی ایران نقش داروسازان و سایر اعضای تیم درمان را در ارتقای ایمنی دارویی مهم دانست و گفت: بررسی اندیکاسیون، مقدار و مدت مصرف دارو، توجه به بیماری‌های زمینه‌ای و آموزش بیمار می‌تواند در کاهش مصرف غیرضروری کورتون و پیشگیری از عوارض قابل اجتناب مؤثر باشد.

مجاهدیان در پایان توصیه کرد: افراد از مصرف خودسرانه قرص یا آمپول‌های کورتونی، تکرار نسخه‌های قبلی و استفاده از دارویی که برای فرد دیگری تجویز شده است، خودداری کنند و در صورت بروز علائم تنفسی، درمان مناسب را بر اساس تشخیص پزشک و شرایط فردی خود دریافت کنند.